zlecieć


zlecieć
dk VIIa, \zleciećcę, \zleciećcisz, zleć, \zleciećciał, \zleciećcieli - zlatywać ndk VIIIa, \zleciećtuję, \zleciećtujesz, \zleciećtuj, \zleciećywał
1. «lecąc opuścić się, osiąść niżej; sfrunąć»

Gołębie zlatywały z dachu na parapet.

2. «spaść z góry na dół, stoczyć się, opaść, upaść»

Zlecieć z góry, z wysoka.

Zlecieć z drabiny, z krzesła, z rusztowania.

Zlecieć z konia.

Zlecieć w przepaść.

Coś zleciało na ziemię, na podłogę.

Z sufitu zleciał kawał tynku.

Czapka ciągle zlatywała mu z głowy.

Potknął się i zleciał ze schodów.

pot. Ubranie, spodnie, buty itp. zlatują z kogoś «czyjeś ubranie, spodnie, buty itp. są bardzo zniszczone, podarte, nie nadają się do użytku»
3. częściej dk «o czasie, zjawiskach zachodzących w czasie: szybko minąć, upłynąć»

Na pogawędce czas szybko zleciał.

Młodość zleciała nie wiadomo kiedy.

Tydzień urlopu zleciał jak jedna chwila.

4. pot. «zejść szybko, zbiec z góry na dół»

Zleciał po schodach jak burza.

zlecieć się - zlatywać się
1. «o wielu ptakach, owadach: lecąc przybyć, przyfrunąć w jedno miejsce, przeleciawszy zgromadzić się»

Ptaki zlatywały się ze wszystkich stron.

Na werandę zleciały się ćmy zwabione światłem.

2. pot. «o wielu osobach, o zwierzętach: szybko przyjść, przybiec gdzieś, szybko przybywszy zgromadzić się; zbiec się»

Za chwilę wszyscy się tu zlecą.

Zleciały się psy z całej okolicy.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • zlecieć — Ubranie, spodnie, buty itp. zlatują z kogoś «czyjeś ubranie, buty itp. są bardzo zniszczone, podarte, nie nadają się już do użytku» Zlecieć ze stołka, z wysokiego stołka zob. stołek 3 …   Słownik frazeologiczny

  • zlecieć (się) — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}zlatywać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zlatywać się – zlecieć się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o ptakach, owadach: lecąc, gromadzić się w jakimś miejscu w dużej liczbie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Do pokoju zleciało się mnóstwo komarów. Sępy zleciały się do padliny. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zlatywać — → zlecieć …   Słownik języka polskiego

  • pozlatywać — dk VIIIa, pozlatywaćtuje, pozlatywaćtuj, pozlatywaćywał 1. «o wielu ptakach: zlecieć, sfrunąć (w dół)» Wróble pozlatywały z drzewa na ziemię. 2. pot. «pospadać» Szklanki pozlatywały ze stołu. Siedźcie spokojnie, bo pozlatujecie z krzeseł. 3. pot …   Słownik języka polskiego

  • spaść — I dk XI, spadnę, spadniesz, spadnij, spadł, spadłszy spadać ndk I, spaśćam, spaśćasz, spaśćają, spaśćaj, spaśćał 1. «opuścić się szybko z góry na dół; odrywając się od czegoś, tracąc równowagę, zlecieć z góry na dół; opaść w dół» Spadł deszcz,… …   Słownik języka polskiego

  • zlecenie — n I 1. rzecz. od zlecić, zlecieć. 2. lm D. zlecenieceń «polecenie wykonania czegoś; pismo zlecające coś komuś; rodzaj umowy o świadczeniu usług, w której zleceniobiorca zobowiązuje się do dokonania określonej czynności» Ustne, pisemne zlecenie.… …   Słownik języka polskiego

  • zlatywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, zlatywaćtuję, zlatywaćtuje {{/stl 8}}– zlecieć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIb, zlatywaćcę, zlatywaćci, zlatywaćciał, zlatywaćcieli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} lecąc, osiadać niżej …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • łeb — 1. pot. Biec, gnać, lecieć, pędzić, uciekać itp. na łeb na szyję, na złamanie karku «biec, uciekać itp. bardzo szybko, co tchu, w wielkim pośpiechu, nie zwracając uwagi na przeszkody i niebezpieczeństwo»: (...) wdział swoje połatane buty i,… …   Słownik frazeologiczny

  • spodnie — Robić w spodnie zob. robić 11. Robić w spodnie (ze strachu) zob. robić 12. Spodnie zlatują z kogoś zob. zlecieć …   Słownik frazeologiczny