złączka


złączka
ż III, CMs. \złączkaczce; lm D. \złączkaczek
techn. «element do łączenia przewodów elektrycznych, zapewniający wytrzymałość przewodów oraz dobry przepływ prądu»
∆ Złączka instalacyjna «izolacyjna kostka porcelanowa, wyposażona w metalowe zaciski śrubowe, do których przyłącza się żyły przewodów w instalacjach elektrycznych, zwłaszcza oświetleniowych»
∆ Złączka rurowa «nagwintowany odcinek rury, służący do łączenia dwóch rur»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • ЗАВИТОК — криволинейный участок поручня перил, соединяющий его прямые разнонаправленные участки (Болгарский язык; Български) завита част на парапетна ръкохватка (Чешский язык; Čeština) ohybník (Немецкий язык; Deutsch) Krümmling (Венгерский язык; Magyar)… …   Строительный словарь

  • КОБЫЛКА — отрезок доски, удлиняющий нижний конец стропильной ноги для расположения на нём свеса крыши или сплошной обрешётки, лежащей на карнизе (Болгарский язык; Български) коса наставка на покривно ребро при корниз или стреха (Чешский язык; Čeština)… …   Строительный словарь

  • МУФТА СТЯЖНАЯ — деталь оттяжки в виде металлической трубки с внутренней резьбой разного направления для стягивания ветвей растянутых элементов (Болгарский язык; Български) стегателна муфа (Чешский язык; Čeština) stahovací spojka (Немецкий язык; Deutsch)… …   Строительный словарь

  • mufa — ż IV, CMs. mufafie; lm D. muf techn. «złączka, tulejka, nasadka» ∆ Mufa kablowa «obudowa chroniąca miejsce połączenia lub odgałęzienia kabli (elektrycznych, telefonicznych)» ‹niem.› …   Słownik języka polskiego

  • mufa — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. mufafie {{/stl 8}}{{stl 7}} rodzaj pierścienia przeznaczonego do łączenia dwu rur; złączka, tulejka <niem.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień