zważyć


zważyć
dk VIb, \zważyćżę, \zważyćżysz, zważ, \zważyćżył, \zważyćżony - zważać ndk I, \zważyćam, \zważyćasz, \zważyćają, \zważyćaj, \zważyćał
1. tylko dk «określić ciężar kogoś, czegoś za pomocą wagi»

Zważyć węgiel.

Zważyć towar.

Zważyć wysyłaną paczkę.

Zważyć dziecko na wadze lekarskiej.

◊ Zważyć coś w ręku, w ręce, w dłoni «trzymając coś w ręku, ocenić w przybliżeniu ciężar»
2. częściej ndk «zwracać szczególną uwagę na coś, ze względu na związane z tym konsekwencje, liczyć się z kimś, z czymś; uwzględniać coś, brać coś pod uwagę (często z przeczeniem)»

Nie zważać na czyjeś prośby, rady, uwagi, przestrogi.

Nie zważać na czyjeś humory.

Zważał na poprawność wypowiedzi.

W swoim postępowaniu nie zważała na nikogo.

Nie zważając na trudności, uczył się pilnie.

Zważ, że to jeszcze dziecko.

zważyć się «sprawdzić ciężar swojego ciała»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • zważyć — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}ważyć I {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}zważyć II {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}zważać {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}zważyć III… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zważyć się — {{/stl 13}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}ważyć się I {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zważać — → zważyć …   Słownik języka polskiego

  • poważyć — dk VIb, poważyćżę, poważyćżysz, poważyćważ, poważyćżył, poważyćżony «zważyć wiele czegoś, zważyć jedno po drugim» Poważyć mąkę, cukier. Poważyć świnie. poważyć się «odważyć się, ośmielić się» Poważył się podnieść rękę na rodziców. Dzieci poważyły …   Słownik języka polskiego

  • ważyć — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIa, ważyćżę, ważyćży, ważyćżony {{/stl 8}}– zważyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa {{/stl 8}}{{stl 7}} określać ciężar czegoś za pomocą wagi : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ważyć na wadze. Zważyć ładunek. {{/stl 10}}{{stl 20}}… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ważyć się — I – zważyć się {{/stl 13}}{{stl 7}} określać swój ciężar : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ważyć się co tydzień. Zważyć się po wczasach. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}ważyć się II {{/stl 13}}{{stl 33}} być w trakcie ustalania;… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • doważyć — dk VIb, doważyćżę, doważyćżysz, doważyćważ, doważyćżył, doważyćżony doważać ndk I, doważyćam, doważyćasz, doważyćają, doważyćaj, doważyćał, doważyćany 1. «zważyć dodatkową ilość» Proszę mi doważyć jeszcze pół kilo mięsa. 2. «naważyć tyle, ile… …   Słownik języka polskiego

  • kilogram — m IV, D. a, Ms. kilogrammie; lm M. y «międzynarodowa jednostka podstawowa masy równa 1000 gramów (skrót: kg)» Kupić, sprzedać, zważyć dwa, trzy kilogramy czegoś, pięć, sześć kilogramów czegoś …   Słownik języka polskiego

  • manna — ż IV, CMs. mannannie 1. blm «bardzo drobna, łatwo strawna kasza otrzymywana z przemiału oczyszczonego ziarna pszenicy; grysik» Kasza manna. Zjeść talerz manny, talerz kaszy manny. Kupić, zważyć itp. kilo manny, kilo kaszy manny. 2. lm D. mann bot …   Słownik języka polskiego

  • ponderabilia — blp, D. ponderabilialiów książk. «rzeczy konkretnie istniejące, dające się zważyć, zmierzyć, dokładnie określić» ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego