chrapanie


chrapanie
n I
rzecz. od chrapać.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • chrap — m IV, D. u, Ms. chrappie; lm M. y 1. łow. «głos słonki wydawany podczas lotu tokowego, nieco przypominający chrapanie» 2. łow. «głos łoszy wydawany w czasie rui» …   Słownik języka polskiego

  • chrapliwy — chrapliwywszy «przypominający chrapanie; ochrypły, charczący, chrypiący, skrzeczący» Chrapliwy jęk, ryk. Chrapliwe pianie koguta …   Słownik języka polskiego

  • potężny — potężnyni, potężnyniejszy 1. «odznaczający się siłą fizyczną; wielki pod względem rozmiarów, masywny, ogromny» Potężny mężczyzna. Potężne drzewa. Potężne łapy niedźwiedzia. Potężna budowla. przen. Potężny umysł. Potężna indywidualność. 2. «mający …   Słownik języka polskiego