ciemię


ciemię
n V, D. \ciemięmienia; lm M. \ciemięmiona, D. \ciemięmion
«część czaszki (człowieka i innych ssaków) w zasięgu kości ciemieniowych»

Włosy przerzedzone na ciemieniu.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • ciemię — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. n IVb, D. ciemięmienia; lm M. ciemięmiona {{/stl 8}}{{stl 7}} górna część czaszki człowieka (także niektórych zwierząt) powyżej czoła, skroni i potylicy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Mieć znamię na ciemieniu.{{/stl 10}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ciemię — (Ktoś) nie w ciemię bity zob. bić 3 …   Słownik frazeologiczny

  • nie w ciemię bity — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. {{/stl 8}}{{stl 7}} sprytny, bystry, pomysłowy, zaradny : {{/stl 7}}{{stl 10}}Chłopak nie w ciemię bity, w mig zorientował się, co się święci. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • bić — 1. iron. Bić pianę «prowadzić czcze rozmowy, dyskusje niewnoszące nic nowego do sprawy»: Bicie piany trwało kilka godzin. Do chwili zamykania tego wydania radni jeszcze dyskutowali nad budżetem. DzPozn 03/03/1999. 2. Bij, zabij «wyrażenie… …   Słownik frazeologiczny

  • темя — род. п. ени ср. р., укр. тiм᾽я, др. русск. тѣмѧ, ени, сербск. цслав. тѣмѧ κρανίον, болг. теме, сербохорв. тjе̏ме, род. п. тjе̏мена, словен. tẹme, род. п. tẹmena темя, потолок (в горной выработке) , чеш. temě, temeno темя, верхушка , слвц. temä …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • темяшить — темясить бить кулаком , втемяшиться (напр. у Мельникова), укр. тем᾽яжити давить , польск. ciemiężyc притеснять, подавлять . Сближается с предыдущим и с тямить (см.) (Мi. ЕW 356; Брюкнер 62). Неясно …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • wzejść — 1. pot. Ktoś wschodzi, wyrasta, gdzie go nie posieją, nie posiali (nie posieli) «ktoś zjawia się tam, gdzie się go nie spodziewają lub nie jest pożądany, potrzebny»: Starszy był taki porywczy i ciekawski, że wyrastał tam, gdzie go nie posiali:… …   Słownik frazeologiczny

  • wschodzić — 1. pot. Ktoś wschodzi, wyrasta, gdzie go nie posieją, nie posiali (nie posieli) «ktoś zjawia się tam, gdzie się go nie spodziewają lub nie jest pożądany, potrzebny»: Starszy był taki porywczy i ciekawski, że wyrastał tam, gdzie go nie posiali:… …   Słownik frazeologiczny

  • bić — ndk Xa, biję, bijesz, bij, bił, bity 1. «zadawać razy, ciosy; chłostać, smagać» Bić kogoś pięściami, rózgą, kijem, batem. Bić kogoś, coś z całej siły, do utraty przytomności, do upadłego, ile wlezie. Bić po łapach; bić po plecach, po twarzy a. w… …   Słownik języka polskiego

  • ciemieniowy — przym. od ciemię Otwór ciemieniowy, szew ciemieniowy w czaszce. ∆ anat. Kość ciemieniowa «jedna z parzystych kości mózgoczaszki, u człowieka bardzo dużych, okrywających mózg od góry i z boków» ∆ zool. Narząd ciemieniowy, oko ciemieniowe «narząd… …   Słownik języka polskiego