cierkać


cierkać
ndk I, \cierkaćka, \cierkaćają, \cierkaćaj, \cierkaćał
1. «o niektórych owadach: wydawać dźwięk, powodować powstawanie dźwięku podobnego do terkotania»

Świerszcze cierkały w ogrodzie.

2. łow. «o kuropatwach: wydawać głos»

Słownik języka polskiego . 2013.

  • cierkać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os ndk VIIIa, cierkaća, cierkaćają {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} w odniesieniu do niektórych owadów: wydawać dźwięki przypominające terkotanie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Cierkają koniki… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • cierkanie — n I rzecz. od cierkać …   Słownik języka polskiego