czepliwy

czepliwy
\czepliwywi
«mający właściwość czepiania się; czepiający się, czepny»

Słownik języka polskiego . 2013.

Игры ⚽ Нужен реферат?

Look at other dictionaries:

  • czepliwy — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} odznaczający się łatwością czepiania, przyczepiania się, czepiający się, czepny : {{/stl 7}}{{stl 10}}Czepliwe wyrostki. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • czepliwość — ż V, DCMs. czepliwośćści, blm rzecz. od czepliwy …   Słownik języka polskiego

  • dziad — m IV, DB. a, W. dziadzie pot. dziadu Ms. dziadzie; lm M. y, DB. ów 1. «żebrak, zwłaszcza stary człowiek żebrzący; w ogóle biedak» Dziad kościelny. Przyszedł dziad po prośbie. ◊ Dziad kalwaryjski «żebrak chodzący po odpustach i zarabiający… …   Słownik języka polskiego

  • czepny — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} mający łatwość czepiania się, przyczepiania, przywierania, chwytania się; czepliwy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Czepne macki, odnóża, korzenie. Czepny smar. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”