darzyć


darzyć
ndk VIb, \darzyćrzę, \darzyćrzysz, darz, \darzyćrzył, \darzyćrzony
przestarz. «obdarowywać»
dziś tylko w zwrotach:
◊Darzyć kogo szacunkiem, względami «mieć względy, szacunek dla kogoś»
◊Darzyć kogo przyjaźnią, sympatią, życzliwością «odnosić się do kogoś z sympatią, przyjaźnie, życzliwie»
◊Darzyć kogo zaufaniem «mieć do kogoś zaufanie, odnosić się z zaufaniem»
◊darzyć kogoś miłością, uczuciem «kochać, lubić kogoś»
darzyć się tylko w 3 os. a. nieos. przestarz. «dziać się, iść po czyjej myśli; szczęścić się, wieść się, udawać się»

Darzyło mu się w polu i w gospodarstwie.

Nie darzy im się jakoś.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • darzyć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIa, darzyćrzę, darzyćrzy, darzyćrzony {{/stl 8}}{{stl 7}} żywić do kogoś jakieś uczucie, odnosić się do kogoś w pewien określony sposób : {{/stl 7}}{{stl 10}}Darzył urzędniczkę dużą sympatią i zaufaniem. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • darzyć się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. 3. os ndk, darzyć sięrzy się {{/stl 8}}{{stl 7}} dobrze się powodzić, układać się po czyjejś myśli; mieć szczęście, szczęście komuś sprzyja : {{/stl 7}}{{stl 10}}Niech ci się darzy! Darzyło mu się w polu i zagrodzie.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • mieć — 1. Ktoś ma coś wypisane w oczach; ktoś ma coś wypisane, napisane na czole, na twarzy, pot. na gębie «po kimś widać wyraźnie, jaki ma nastrój, charakter lub jakie ma zamiary»: Miałem chyba wypisane na czole, że po długim pobycie przyjechałem z… …   Słownik frazeologiczny

  • darzenie — n I rzecz. od darzyć …   Słownik języka polskiego

  • głęboki — głębokiocy, głębszy 1. «mający dużą odległość od powierzchni do dna, ciągnący się daleko w dół, w głąb» Głęboki wąwóz. Głęboka rzeka. Głęboka woda. Głęboki śnieg. Głębokie zmarszczki. Głęboka kieszeń. Wykop głęboki na 2 m …   Słownik języka polskiego

  • kochać — ndk I, kochaćam, kochaćasz, kochaćają, kochaćaj, kochaćał, kochaćany «darzyć kogoś miłością; być do kogoś lub czegoś bardzo przywiązanym, bardzo lubić kogoś lub coś; żywić do osoby płci odmiennej gorące uczucie połączone zwykle z pożądaniem»… …   Słownik języka polskiego

  • miłować — ndk IV, miłowaćłuję, miłowaćłujesz, miłowaćłuj, miłowaćował, miłowaćowany książk. «darzyć miłością coś, dawniej też kogoś; kochać» Miłować dom rodzinny. Narody miłujące pokój. miłować się 1. przestarz. «kochać wzajemnie jeden drugiego» 2.… …   Słownik języka polskiego

  • nieść — ndk XI, niosę, niesiesz, nieś, niósł, niosła, nieśli, niesiony 1. «iść dokądś z czymś, trzymając coś, najczęściej w rękach lub w jakiś sposób na sobie, przytrzymując rękami» Nieść paczkę w ręku, pod pachą. Nieść worek na plecach. Nieść walizkę.… …   Słownik języka polskiego

  • pełny — pełnyni, pełnyniejszy a. pełen (tylko w funkcji orzecznika lub przydawki, po której następuje rzeczownik w dopełniaczu) 1. «napełniony, wypełniony po brzegi, do wierzchu; napełniony tak, że więcej nie może się zmieścić» Pełny garnek, talerz,… …   Słownik języka polskiego

  • pieszczota — ż IV, CMs. pieszczotaocie; lm D. pieszczotaot «pieszczenie kogoś, czułe gładzenie, całowanie, tulenie» Czuła, gorąca, miłosna, namiętna, zmysłowa pieszczota. Nieśmiała, niewinna, słodka, tkliwa pieszczota. Matczyne pieszczoty. Darzyć, obdarzać,… …   Słownik języka polskiego