deklamatorski


deklamatorski
\deklamatorskiscy
1. «dotyczący deklamatora lub deklamacji; recytatorski»

Deklamatorska emfaza, sztuka.

Deklamatorski ton.

Popisy deklamatorskie.

2. «czczy, pusty, napuszony; deklamacyjny»

Deklamatorska poza.

Deklamatorskie hasła.


Słownik języka polskiego . 2013.

  • deklamatorski — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ib, deklamatorskiscy {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} mający związek z deklamacją w zn. 1., deklamatorem w zn. 1.; recytatorski : {{/stl 7}}{{stl 10}}Umiejętności, zdolności… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • deklàmātorski — pril. kao deklamator, na način deklamatora …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • deklàmātorskī — prid. koji se odnosi na deklamaciju i deklamatore …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • deklamatorski — deklàmātorskī prid. DEFINICIJA koji se odnosi na deklamaciju i deklamatore ETIMOLOGIJA vidi deklamacija …   Hrvatski jezični portal

  • deklamatorski — deklàmātorski pril. DEFINICIJA kao deklamator, na način deklamatora ETIMOLOGIJA vidi deklamacija …   Hrvatski jezični portal

  • deklamátorski — a o prid. (ȃ) nanašajoč se na deklamatorje: deklamatorski nastop / deklamatorski slog, ton / lažni deklamatorski patos …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • deklamatorsko — «w sposób deklamatorski; napuszenie, patetycznie, sztucznie» …   Słownik języka polskiego

  • deklamatóričen — čna o prid. (ọ) 1. ki se da deklamirati: lahke in deklamatorične pesmi / deklamatorični slog deklamatorski 2. slabš. vznesen, a vsebinsko prazen: izumetničena deklamatorična proza …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • pátos — a m (ȃ) pretirano navdušenje, pretirana vznesenost: odigrati vlogo brez patosa; s patosom je pripovedoval o svojih uspehih; deklamatorski patos; ekspr. nabrekel patos / ekspr. vse čustvo je bilo le sentimentalen patos …   Slovar slovenskega knjižnega jezika