demencja


demencja
ż I, DCMs. \demencjacji, blm
«stały, postępujący spadek sprawności intelektualnej wywołany organicznymi zmianami w ośrodkowym układzie nerwowym; otępienie»
łac.

Słownik języka polskiego . 2013.

  • demencja — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż IIa, blm, med. {{/stl 8}}{{stl 7}} postępujące zmniejszanie się sprawności umysłowej spowodowane zmianami chorobowymi w ośrodkowym układzie nerwowym (np. w przypadku miażdżycy naczyń mózgowych); otępienie <łac.>… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • otępienie — n I 1. rzecz. od otępić, otępieć. 2. «stan zaniku wrażliwości, energii; bierność, apatia, zobojętnienie, ociężałość, otępiałość» Po śmierci żony wpadł w otępienie. 3. lm D. otępienieeń med. psych. «stały, postępujący spadek sprawności… …   Słownik języka polskiego